Van 1614 tot heden

Het historische hart van Amsterdam wordt overal ter wereld om zijn schoonheid geroemd. De grachten met hun statige zeventiende-eeuwse herenhuizen geven Amsterdam zijn karakteristieke charme en worden tevens gezien als een belangrijk cultureel erfgoed. Zowel in de zomer als in de winter zijn de grachten een lust voor het oog en trekken zij vele binnen- en buitenlandse bezoekers.

In 1614 werd de Herengracht gegraven. De Herengracht is de voornaamste van de drie zeventiende-eeuwse hoofdgrachten die bestaan uit: de Herengracht, de Keizersgracht en de Prinsengracht. Het Singel, waar zich ook enige panden van het Ambassade Hotel bevinden, is een gracht die onderdeel is van de eerdere middeleeuwse structuur van Amsterdam.

Aan de oneven kant van de Herengracht, waar het Ambassade Hotel gevestigd is, bevinden zich de oudste huizen. Deze kant was namelijk al bebouwd toen begonnen werd met de aanleg van de drie hoofdgrachten. Evenals het Singel behoort de oneven binnenkant van de Herengracht meer bij het middeleeuwse Amsterdam. Wonen en werken gingen hier nog samen, alle rangen en standen woonden door elkaar. De nieuwe even kant zou letterlijk een waterscheiding gaan vormen tussen de nieuwe rijken en de middenklasse. Deze scheiding der klassen is ook op het water zichtbaar. De oude Singel is een binnenhaven met houten ophaalbruggen voor de grote schepen met hun handelswaar. De Herengracht heeft als chique woongracht stenen bruggen waar alleen de kleinere bootjes, leveranciers en pleziervaart, onderdoor kunnen varen.

De huizen die aan de grachten werden gebouwd zijn herkenbaar aan hun karakteristieke gevels. Uit de eerste periode van de aanleg van de grachten stammen de ouderwetse trapgevels en tuitgevels. Ongeveer 50 jaar later ontstonden de wat rijkere halsgevels, klokgevels en voor de bredere panden lijstgevels.

In de achttiende-eeuw werden deze vaak weer vervangen door een classicistisch fronton of een attiek met balustrade. Wonen en werken werd steeds meer gescheiden. 

verder